கோவிலூர் செல்வராஜன்

பன்முகக் கலைஞர், கிழக்கிலங்கையின் திருக்கோவிலைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டவர், தற்போது நோர்வே நாட்டில் வாழ்ந்து வருபவர், புலம் பெயர்ந்து வாழ்ந்தாலும் தாயக மக்களை மறந்து விடாமல் அவர்களுக்காய் இலக்கியத்தையும் இசையையும் எண்ணஙகளையும் எப்போதும் ஓடவிடும் இதயம் கொண்டவர்.நாவலாசிரியர், சிறுகதை எழுத்தாளர், பாடலாசிரியர், பாடகர்,கவிஞர்,நடிகர்,  பேச்சாளர், ஊடகவியலாளர்,  உலகெங்கும் கலை இலககிய நண்பர்களை தனது சொத்தாகவும் சொந்தங்களளாகவும் பேணி வாழ்ந்து வருபவர்.

மனிதா மனிதா

  மனிதா..மனிதா பணமா பெரிதா உன்மனதைப் புதிதாய் மாற்று கெதியா பிறக்கும்போது ஒன்றும் -நீ கொண்டுவந்ததில்லை… இறக்கும்போது ஒன்றும் -நீ கொண்டுசெல்வதில்லை…இதை உணர்ந்தால் நீ உய்வாய் -நல்ல உயர்வை நீ பெறுவாய்..     ஊருக்கும் உறவுக்கும்-உன்னால்முடிந்ததை செய்வாய்   பேருக்கும் புகழுக்குமாக -நீ அலைவதை விடுவாய்… அடுத்துக் கெடுக்கும் போக்கை அடியோடே மறப்பாய் அடுத்தவர்க்கும் உணவளித்து அன்பினையே விதைப்பாய்….. உடன்பிறப்பை ஒதுக்கிடாமல் அணைத்துக் கொள்ளுவாய்… உன் இறுதிக்காலம் நெருங்கும்போது இதை உணர்ந்து கொள்ளுவாய்… நோய்நொடிகள் வரும்பொழுது விழித்துக்

அன்னை மண்

அன்னை திருக்கோவில் மண்ணே உன்னை . அள்ளி முத்தமிட வேண்டுமம்மா.. உன் மடியில் வந்து நான் விழவேண்டும்… என்னை மறந்து விம்மி விம்மி அழவேண்டும்… புலத்தில் நான் வாழ்ந்த போதினிலும் -எந்தன் உளத்தில் நீதானே இருக்கின்றாய்… கண்கள் பனித்திடவே தூங்குகின்றேன் -நான் கனவிலும் உன்னையே காணுகின்றேன்…. நீண்ட கடற்கரையில் நான் நடந்து -உன் அழகை ரசித்து திரிந்தவன் நான் மீண்டும் உன்மடியில் சாய்ந்திடவே -வரம் வேண்டும் எனக்கென்று உனை வணங்குகிறேன் நேரில் உனைக்காண வரும் வரைக்கும் -உன்